na een slopende tijd van ruim 4 jaar rondom 1 van onze kinderen, bleek begin deze week dat de moeilijke situatie waarin wij zitten nog lang niet opgelost word. Sterker nog, het kan nog wel een jaar of zelfs 2 jaar duren voor we ons kind weer kunnen zien. Instanties.... Ik schrijf er niet al te diep over, omdat de situatie zeer gecompliceerd is, maar de mensen die mij kennen weten waar het over gaat.
Kregen we vandaag ook nog te horen dat manlief over 3 a 4 maanden z'n baan kwijt is. En ja dat gebeurd velen etc. etc. Maar als het je dan overkomt komt het wel keihard aan. Niet om persoonlijke reden ontslagen, maar puur economisch redenen... Tja, het zoveelste in de laatste jaren wat ons overkomt, ik ben daarbij ook nog eens chronisch ziek geworden, baan kwijt en geen recht ergens op. Ik ben meestal positief, heb allang weer dingen verzonnen , sunny side up. Maar mag ik me nu aub even $%&# voelen?
Natuurlijk mag je jezelf toestaan je rot te voelen. Het is niet niets. Heel veel sterkte met alles.
BeantwoordenVerwijderenNatuurlijk mag dat! Heel veel sterkte en ik hoop dat het zonnetje snel voor jullie mag doorbreken
BeantwoordenVerwijderenjeetje wat een elende bij elkaar.ik hoop dat alles snel beter gaat
BeantwoordenVerwijderenOch nee...wat erg zeg dat je nog zoveel langer moet wachten voor je je kind weer kan zien!!
BeantwoordenVerwijderenEn dan ook je man die zijn baan kwijt is binnenkort...jij chronisch ziek...het houdt niet op hè lijkt het soms?
Heel logisch dat je je daardoor nu even klote voelt om het maar ff heel direct te zeggen.
Heel veel sterkte met alles!
Knuf van mij.
Veel sterkte!
BeantwoordenVerwijderenNou dat is wel veel super vervelends bij elkaar. Logisch dat je je even erg rot voelt. Ik snap dat je er niet te diep op in wilt gaan maar heel lang je kind niet kunnen zien, ongelooflijk, wat moet dat erg zijn. Dat het bestaat vind ik al erg.
BeantwoordenVerwijderenMisschien moet je nu rouwen om wat je verloren bent, ook aan gezondheid en financiële zekerheid, om de dingen een plekje te kunnen geven en weer verder te kunnen.
Pfff wat een moeilijke situatie nu. Het is niet meer dan normaal dat je je even helemaal *** voelt. Heel veel sterkte toegewenst. Ik denk dat je vraag op je vorige blog over wat nu voorrang moet krijgen het aflossen of de buffer in dit geval wellicht eerst je buffer moet worden. Je zult waarschijnlijk te maken krijgen met een inkomensdaling en alhoewel het natuurlijk best ook nog wel snel goed kan komen zou ik kiezen voor de rust van een buffer achter de hand. (op dat goedkomen kom ik omdat ik bij de school van mijn dochter opving dat een man die net voor zijn vakantie ontslag had, nu net weer een nieuwe had gekregen en daar anderhalf keer zijn oude salaris verdiend)
BeantwoordenVerwijderenVerschrikkelijk zeg dat je je kindje zo lang niet kan zien. Wellicht een idee om elke dag in een schriftje een klein verhaaltje voor je kind te schrijven. Kunnen jullie dat later samen nog een teruglezen en kijken hoe je deze periode hebt ervaren en wat je zo graag had willen delen.
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte, wat een moeilijk verhaal :(
BeantwoordenVerwijderenhe bah, wat een narigheid! sterkte
BeantwoordenVerwijderenWat naar zeg… Heel veel sterkte gewenst.
BeantwoordenVerwijderenHuisvlijt
Ik ben je mailadres kwijt, heb alleen nog je oude adres. Had je een mail gestuurd maar die kwam dus retour. Wil je me je nieuwe (al weer een paar maanden oude) mailsadres nog even toesturen?
BeantwoordenVerwijderenWat een narigheid. Mijn man is ook een jaar werkeloos thuis en het is echt heel lastig om weer een baan te vinden. Ik werk gelukkig nog wel maar we zien het maar van de zonnige kant. Samen de dingen in huis doen en genieten van een kopje thee samen. We hebben ook veel minder inkomsten maar je roeit met de riemen die je hebt en weet je, het maakt je niet ongelukkiger. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.
BeantwoordenVerwijderenDag Wil, ik wil je even heel veel sterkte wensen met jullie situatie! Je kan er idd veel van leren, maar het valt ook niet altijd mee natuurlijk!
VerwijderenOndertussen, zie nieuwe stukje, is er bij ons weer wat lucht gekomen.
Sil bedoel ik sorry!
VerwijderenWat een narigheid. Mijn man is ook een jaar werkeloos thuis en het is echt heel lastig om weer een baan te vinden. Ik werk gelukkig nog wel maar we zien het maar van de zonnige kant. Samen de dingen in huis doen en genieten van een kopje thee samen. We hebben ook veel minder inkomsten maar je roeit met de riemen die je hebt en weet je, het maakt je niet ongelukkiger. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.
BeantwoordenVerwijderen