Onze nieuwe aanwinst vermomd als bloempje :)
Veel moeilijke dingen waar we aan hebben moeten wennen en waar we nu langzamerhand weer anders naar kijken. Het verdriet om het kind wat we kwijt zijn geraakt, is ook gemengd met zorg. We horen zijdelings dingen via iemand die rechtstreeks hierbij betrokken is en dat zijn niet bepaald positieve zaken geweest de afgelopen jaren. Toch veranderd dat verdriet, het word anders, niet makkelijker maar wel anders.
Man kreeg weer een andere baan gelukkig en hij is er heel erg blij mee, dus dat was een enorme opsteker voor ons met als positief gevolg dat hij nu veel lekkerder in zijn vel zit wat werk betreft en dat heeft ook hier thuis z'n positieve effect.
Jongste ging de deur uit en na een aantal maanden raakten we daar ook weer aan gewend. Zowel jongste als wij ;)
Zelf begin ik nu langzamerhand iets beter te worden, krijg iets meer energie en kan wat meer dingetjes aan. Het is nog minimaal, maar het begin is er in ieder geval. Ik heb echt heel erg bij moeten tanken deze jaren, en energie had ik na 20 jaar mantelzorg echt niet meer. Ik leef helaas op een partijtje tabletten omdat mijn lichaam het niet meer trok en dat is best weleens frustrerend om te zien.
En toch al ik kijk naar hoe ik nu ben en een paar jaar geleden besef ik mezelf dat ik wel degelijk ook gegroeid ben, ik heb meer rust gekregen in mezelf, hoef niet zoveel meer van mezelf. Ik erger me ook niet meer zo aan allerlei onbelangrijke zaken als het weer, of zoals nu een glasvezel aanleg in onze straat. Gaat vanzelf weer weg die kleine overlast die dat betekend ;) Ik geniet veel van de kleine dingen. Onze lieve gekke kat die andere mensen maar niks vind, maar voor ons de allerliefste is. Onze nieuwe hond die, net als de vorige, weer een wandelmaatje is en met haar vrolijkheid ons allemaal aansteekt en vertederd. Het weer, heerlijk af en toe die stormen en zoals nu een lekker zonnetje, de lucht die mooi is met al die wolken. En dan besef ik mezelf hoe blij ik ben dat ik dit allemaal kan zien, dat ik niet verbitterd ben geraakt door al die nare dingen die me zijn overkomen. Ik geniet weer en daar ben ik heel erg blij mee!
wat fijn voor je, je hebt hard moeten knokken om je balans te vinden denk ik.
BeantwoordenVerwijderenVerbitterd zijn is volgens mij het ergste wat je jezelf aan kunt doen (ook niet fijn voor je omgeving... ). Supergoed dat je daarvoor waakt, ook al zal het verdriet je soms overvallen. Hopelijk wordt het leven vanaf nu alleen maar beter voor je!
BeantwoordenVerwijderenZo'n vrolijk viervoetertje zorgt er voor dat je naar buiten moet, even lekker lopen, hoofd leeg. Want dat mantelzorgen hakt er in (spreek uit ervaring) en hoe moe ik ook ben, zodra ik de riem pak, hond aanlijn en naar buiten ga, ook al is het maar een blokje om, doet zoveel goeds.
BeantwoordenVerwijderenFijn dat jij weer kan genieten en door alles (en dat was veel zo te lezen) toch niet verbitterd bent geworden, super!
Mooi te lezen dat het weer beter met je gaat, dat je de mooie dingen ook weer ziet.
BeantwoordenVerwijderenEn tja, zo'n 'bloempot'hondje :-) is natuurlijk superlief en geeft lekker afleiding, dat merk ik hier ook.
Dat is allemaal niet niks wat je hebt meegemaakt. Wat fijn dat je je evenwicht terug vindt nu.
BeantwoordenVerwijderenWat een lief hondje! Ik speel ook met het idee van een hond, maar ben me bewust van de verantwoordelijkheid. Ik wil het wel goed doen! Ik zit te denk aan een wat oudere hond uit een asiel. Mag ik vragen waar jij jullie hond vandaan hebt? En waar je oplet bij het zoeken van een hond?
Huisvlijt
Dag Nicole, juist goed dat je je er van tevoren in verdiept! Veel asielhonden gaan naar het asiel omdat men het van tevoren onderschat heeft een hond te verzorgen. Wij hebben ons hondje bij een fokker vandaan, een jack russell met stamboom. Waarom wij hiervoor hebben gekozen is simpel. Ons gezin heeft het nodig stabiele honden te hebben, honden die van pup af aan de juiste begeleiding en opvoeding krijgen dmv cursussen e.d. en de wil er tijd en energie in te steken. Wij kozen daarom een fokker die weliswaar mooie jacks fokt, maar vooral omdat karakter bij hen enorm belangrijk is en dat wijst zich in dit geval weer uit, het was een goede keus voor ons. En ik ben gek op het eigenwijze springerige type wat een jack nou eenmaal is ;) Dus daarom mijn keuze hiervoor. Het wil natuurlijk niet zeggen dat een asielhond dat niet kan zijn, maar in ons geval was dit beter. Een asielhond zou zomaar heel goed in jullie gezin kunnen passen, veel liefde en consequent zijn naar de hond toe maakt vaak veel goed naar een dier dat wat minder geluk heeft gehad in zijn of haar leven en daarom richting asiel ging. Laat je goed voorlichten door het asiel en kies niet alleen het hondje wat zo zielig eruit ziet, maar echt naar wat je wil, qua karakter en achtergrond. Heb je voorkeur voor grote honden, maar het beest trekt enorm, dan wordt je er niet vrolijk van als je daar zelf geen energie in kan of wil steken b.v. (ik zeg niet dat jij dat niet wil;) maar in het algemeen) wil je een kleiner hondje, het kan zijn dat het best een keffer is, wil je dat ook, of maakt dat juist niet uit. Zo zie je daar zitten veel keuzes aan, die je uiteindelijk zelf moet maken, maar door vooraf goed te informeren en desnoods naar meerdere asiels te gaan, kom je vast een leuke hond tegen die nog jaren veel plezier bij jullie kan hebben! Ik wens je er veel succes bij en natuurlijk erg leuk om eens te weten of het gelukt is of niet. Mocht je nog een keer een vraag hebben mag je altijd even contact opnemen!
VerwijderenFijn dat het iets beter met je gaat! En wat een snoepie van een hondje! Wij zijn ook zo blij dat we Bobby hebben! Hij is voor mij een heel goed medicijn ;-))
BeantwoordenVerwijderen